Lachgas: tien mythes en de feiten

Laatst bijgewerkt: oktober 2026 · Leestijd ongeveer 5 minuten · Geschreven en gecontroleerd door het team van Lachgas Rotterdam

Over de wet

De meeste misverstanden over lachgas gaan over wat wel en niet mag, en dat is begrijpelijk: de regels zijn in korte tijd flink veranderd. Tot eind 2022 viel lachgas onder de Warenwet; sinds 1 januari 2023 staat het op lijst II van de Opiumwet, met uitzonderingen voor medisch, technisch en culinair gebruik. Die overgang leverde twee tegengestelde verhalen op die beide niet kloppen: dat niets meer kan, en dat er in de praktijk niets veranderd is. De officiële toelichting staat op rijksoverheid.nl.

• Mythe: 'Lachgas is overal verboden, dus bezit is altijd strafbaar.' Feit: de Opiumwet verbiedt bezit, handel en vervoer voor recreatief gebruik en kent uitzonderingen voor medische, technische en culinaire toepassingen; wij beweren dan ook nergens dat recreatief gebruik legaal is. Hoe de wet precies in elkaar zit, staat in is lachgas legaal in Nederland.
• Mythe: 'In Rotterdam gelden andere regels dan in de rest van het land.' Feit: de Opiumwet geldt overal gelijk. Wat Rotterdam toevoegt, is een APV-bepaling over gebruik en overlast op openbare plaatsen en de mogelijkheid om gebieden aan te wijzen. De gemeente maakt dus geen eigen drugswet, maar regelt de straat. De actuele tekst staat op rotterdam.nl.

Over het lichaam

Dat lachgas 'niets doet' is misschien het oudste verhaal, en het komt voort uit de korte roes: na een minuut lijkt alles weer normaal. Het lichaam vertelt een ander verhaal. Het gas verdringt zuurstof, waardoor mensen duizelig worden of omvallen, het komt ijskoud uit tank of patroon en kan lippen en vingers bevriezen, en het zet vitamine B12 buiten werking, waardoor bij herhaald gebruik zenuwen beschadigd raken. Het Trimbos-instituut en drugsinfo.nl beschrijven die risico's in detail.

• Mythe: 'Lachgas is onschuldig.' Feit: er zijn drie gescheiden risico's die weinig met elkaar te maken hebben: zuurstoftekort met flauwvallen en vallen, bevriezing door het ijskoude gas, en een tekort aan werkzame vitamine B12 met zenuwschade als gevolg. Geen van de drie is zeldzaam genoeg om te negeren.
• Mythe: 'Alleen wie dagelijks gebruikt, krijgt last van zijn B12.' Feit: hoe snel het tekort ontstaat, verschilt per persoon en hangt af van de hoeveelheid, de frequentie en de B12-voorraad waarmee iemand begint. Ook bij gebruik in de weekenden komen tintelingen en een doof gevoel voor. Lees meer in lachgas en vitamine B12.
• Mythe: 'Met een B12-pil erbij is het probleem opgelost.' Feit: lachgas maakt de B12 die in je lichaam zit onwerkzaam; extra slikken verandert daar weinig aan zolang het gebruik doorgaat. Bij klachten beoordeelt de huisarts of behandeling nodig is; stoppen is wat echt helpt.

Over verkeer en de uren erna

Omdat de roes kort is, denken veel mensen dat ze na een paar minuten weer volledig de oude zijn. Juist in Rotterdam, waar iedereen fietst, scootert en de metro pakt, levert dat gevaarlijke situaties op. Evenwicht, reactievermogen en inschattingsvermogen blijven na gebruik nog een tijd verminderd, zeker in combinatie met alcohol of weinig slaap. De Wegenverkeerswet verbiedt het besturen van elk voertuig onder invloed van een stof die de rijvaardigheid beïnvloedt, en daar valt lachgas onder, ook op de fiets en de scooter.

• Mythe: 'Na een paar minuten merk je er in het verkeer niets meer van.' Feit: de politie kan je staande houden en bij een vermoeden van rijden onder invloed een proces-verbaal opmaken, ook al is er voor lachgas geen eenvoudige test zoals de blaastest voor alcohol. De gevolgen voor je rijbewijs en je verzekering kunnen groot zijn. Zie lachgas in het verkeer.
• Mythe: 'Van lachgas krijg je geen kater.' Feit: hoofdpijn, vermoeidheid, misselijkheid en een slechte concentratie op de dag erna komen regelmatig voor, vooral na een lange avond. Wat normaal is en wat niet, staat in de dag na lachgas.

Over tanks, patronen en afval

De laatste groep misverstanden gaat over het materiaal. Sinds slagroompatronen uit de meeste winkels zijn verdwenen en tanks de norm zijn geworden, gaan er verhalen rond over wat een tank is en wat je er na afloop mee doet. In Rotterdam zie je het gevolg op straat: patronen in de goot en lege tanks naast een ondergrondse container. Beide zijn te voorkomen met wat kennis over hoe een drukhouder werkt en waar hij hoort.

• Mythe: 'Patronen zijn iets anders dan een tank, dus voor patronen gelden de regels niet.' Feit: een patroon en een tank bevatten dezelfde stof, distikstofmonoxide, en de Opiumwet maakt geen onderscheid naar verpakking of formaat. Waarom wij uitsluitend tanks bezorgen, lees je in tank versus patronen.
• Mythe: 'Een lege tank kan bij het restafval.' Feit: een tank is een stalen drukhouder die in een vuilniswagen of verbrandingsoven gevaar oplevert en daarom als klein chemisch afval of metaal hoort te worden ingeleverd. In Rotterdam kan dat bij een milieupark; wij nemen tanks ook terug. Hoe dat gaat, staat op lege tank retour.
• Mythe: 'Als er rijp op de tank zit, is hij leeg.' Feit: rijp en een ijskoude wand zeggen alleen iets over de temperatuur, niet over de inhoud. Het gas koelt de tank af terwijl het uitstroomt, en een koude tank kan nog grotendeels vol zijn. Alleen wegen geeft zekerheid; zie een lachgastank bij kou.

Waarom wij dit opschrijven

Een bezorgservice die zijn verantwoordelijkheid neemt, kan niet alleen tanks afleveren en verder zwijgen. De verhalen hierboven horen wij aan de deur, en elk ervan kan iemand in de problemen brengen: een bekeuring op de fiets, een gevallen vriend, een tank in de verbrandingsoven. Daarom staan de feiten in onze kennisbank, steeds met de bron erbij. Kom je een bewering tegen waar je aan twijfelt, stuur hem ons via contact; wij zoeken het uit.